شعرناب

دکتر علی شریعتی

سلام...
بیست و نهم خرداد ماه سالروز شهادت دکتر علی شریعتی است.
اینکه او در اوایل انقلاب مظلوم بود وامروزه تفکرات او مورد توجه همگان قرار دارد گواهی بر این است که او به معنای واقعی چند گام از روزگار خود جلوتر بود...
علوم انسانی جامع و مرتبط هستند.به نظر من نگاه متمایز به شاخه های علوم انسانی امکان پذیر نیست!
حضور دکتر در ادبیات یک حضور با افتخار است.به جرئت می توان گفت آثار ادبی او از آثار ماندگار ادبیات ماست.زندگی دکتر حلقه ارتباط شاخه های علوم انسانی را به خوبی نشان می دهد.
او با قلمی توانا به نوعی ادبیات را به جامعه شناسی پیوند می زند.
دکتر خود معتقد است که دین شناس نیست لاکن سخنرانیهای او در حسینیه ارشاد و طرح مباحثی چون تشیع علوی و صفوی،مسئولیت شیعه بودن،علی بنیان گذار وحدت و...همچنین تالیف کتب بسیار گواه بسیار خوبی برای آشنایی کامل وی با علوم دینی است.
اندیشه های دکتر هنوز بعد از گذشت سالها از شهادتش مورد توجه نسل جوان قرار دارد و همه او را به عنوان یک الگو برای روشنفکری دینی دوست دارند.
بعضی از کسانی که در ادبیات فعالیت می کنند تحت تاثیر یک هنرمند به ادبیات علاقه مند شده اند.
علاقه جدی من با ادبیات، از مطالعه آثار زیبا و عمیق دکتر شریعتی آغاز شد.بعد از خواندن کتاب"حرف هایی برای نگفتن"به شعر نو علاقه خاصی پیدا کردم. هرچند که دکتر در کتاب" گفتگوهای تنهایی"می گوید که اصلا شاعر نیست و فقط سخنش رنگ احساس و بوی شعر دارد...لاکن هرکسی که سروده های دکتر را بخواند با من هم عقیده می شود که بسیار عمیق و زیبا هستند...
نمونه ای از شعر های او درکتاب حرف هایی برای نگفتن:
من چیستم؟
افسانه ای خموش در آغوش صد فریب
گرد فریب خورده ای از عشوه نسیم
خشمی که خفته در پس هر زهر خنده ای
رازی نهفته در دل شب های جنگلی...
من چیستم؟....
.
.
از اساتید محترم سایت و دوستان خوبم تقاضا میکنم به مناسبت شهادت دکتر شریعتی دست به قلم بشوند...
با احترام....عمادالدین صفائی(صاد)